logo ppp

 

Praca domowa ucznia - jak pomóc dziecku w odrabianiu pracy domowej?

Praca domowa ucznia jest bardzo ważnym elementem w procesie nauczania i wychowania. Przygotowuje dziecko do samokształcenia. 
Ma na celu utrwalenie zdobytych na zajęciach wiadomości. Musimy zdawać sobie sprawę, że dziecko w pierwszych latach nauki nie ma jeszcze wyrobionego nawyku uczenia się. 
Trzeba mu w tym pomóc, a pomóc mogą rodzice. Rodzic powinien zachęcać dziecko do nauki, porozmawiać na temat jego pracy w szkole, czego się nauczyło, co nowego poznało. 
Pierwszych sygnałów nieobowiązkowości nie należy lekceważyć, bowiem dziecko zacznie coraz bardziej zaniedbywać swoje obowiązki. Rodzic z dzieckiem powinni wspólnie zastanowić się nad problemem, starać się go rozwiązać. Jeżeli dziecku od najmłodszych lat wpoimy poczucie obowiązku, gdzie te nawyki są najtrwalsze, ten problem nieobowiązkowości nie będzie miał miejsca. 

Aby praca domowa osiągnęła zamierzony skutek, rodzice w domu powinni stworzyć odpowiednie warunki do nauki. Duże znaczenie dla umożliwienia uczniowi racjonalnego i produktywnego przebiegu nauki ma jego miejsce pracy. Powinno ono być stałe, w którym dziecko mogłoby przechowywać swoje książki, zeszyty i przybory szkolne. Krzesło i stół powinny być dopasowane do wymiarów ciała ucznia. Miejsce pracy powinno być dobrze oświetlone, ze światłem padającym z lewej strony. Lampa stołowa nie powinna mieć ani jaskrawego, ani nazbyt słabego światła, nieodpowiednie oświetlenie psuje wzrok. Pokój, w którym uczeń pracuje, powinien być dobrze przewietrzony.  Pora odrabiania pracy domowej przez dziecko powinna być stała, co zazwyczaj ułatwia adaptację do pracy i zapobiega szkodliwemu pośpiechowi. Nie powinno to wypadać zaraz po przyjściu ze szkoły, bo uczeń jest zmęczony. Najodpowiedniejszą porą do odrabiania zadań szkolnych jest czas między godziną 16 a 19. Rodzic w tym czasie powinien czuwać nad prawidłowym przebiegiem pracy swojego dziecka, dopilnować, aby odrobił zadaną pracę domową. W trakcie nauki potrzebny jest odpoczynek. Krótkie przerywniki są wskazane. Są one pewnym relaksem, ale muszą być stosowane w odpowiednim momencie. Dziecko niech zakończy rozpoczętą pracę lub dojdzie do jakiegoś punktu i może sobie zrobić przerwę. Przerwy pozwalają na uporządkowanie przeczytanych informacji i powiązanie ich w logiczną całość.  Uczeń, przystępując do odrabiania lekcji, powinien zabierać się do najtrudniejszych i najważniejszych zadań. Zadania trudniejsze powinien przeplatać łatwiejszymi, pisemne - ustnymi. Zadane lekcje należy odrabiać w tym samym dniu, w którym zostały zadane i objaśnione, gdyż lepiej wówczas pamięta się materiał opracowany przed kilkoma godzinami na lekcji. Pomagając dziecku w odrabianiu zadań domowych nie należy wyręczać dziecka. Należy wdrażać go do samodzielnej pracy. W procesie uczenia się ważną rolę odgrywa samokontrola wykonanej pracy. Chodzi o to, aby dziecko samo odkryło swoje błędy i samo je poprawiło. Pomagamy jedynie dziecku mniej zdolnemu, którego rozwój umysłowy jest nieco słabszy, a także dziecku które rozwija się nieharmonijnie z powodu opóźnionego rozwoju spostrzegania wzrokowego, słuchowego z wadami wymowy. Najlepiej, gdy pomoc będzie ukierunkowana przez pedagoga, psychologa lub logopedę.  Za wysiłek i trud całoroczny możemy dziecko nagrodzić niespodzianką. Nie „płaćmy” dzieciom za dobre stopnie. Nie będą odczuwały zadowolenia ze zdobytej wiedzy, a od razu wyczują interesowność. Bardzo często spotyka się rodziców tzw. „nadgorliwych”, przejętych obowiązkami szkolnymi dzieci. Często za nich wykonują prace domowe. To jest ogromnie szkodliwe. Hamuje samodzielność dziecka, przyzwyczaja do nieuczciwości jak i unikania wysiłku. Aby dziecko chętnie pracowało w domu, rodzic musi stworzyć miła atmosferę, bezpieczną, zainteresować się pracą dziecka, mieć czas na rozmowę, podzielenie się radościami, smutkami, zaakceptować dziecko i pomóc, kiedy tego wymaga - nie wyręczać. 

Wśród elementów warunkujących powodzenie dziecka w nauce należy wymienić: 

  • stan zdrowia i rozwój fizyczny dziecka, 
  • rozwój motoryczny, umysłowy i emocjonalny 
  • rozwój zainteresowań zarówno przedmiotami nauki jaki zainteresowań poza szkolnych, 
  • atmosfera panująca w domu 
  • tryb życia, organizacja codziennych zajęć, w szczególności przygotowanie zadań domowych, 
  • dobry stan zdrowia dziecka stanowi podstawowy warunek osiągania pozytywnych wyników w nauce, 
  • wszelkie wady fizyczne dziecka, zwłaszcza wady wzroku i słuchu, jeśli nie są systematycznie leczone i odpowiednio korygowane utrudniają uzyskiwanie sukcesów.

Opracowały

Magdalena Hadryś - psycholog 
Ewa Skrzyszewska - pedagog